Aitzol Gudin
AITZOLEK ITXURAZ OSO EZBERDINAK DIREN BI MUNDU UZTARTZEN DITU BERE SARE SOZIALETAN. ALDE BATETIK, UMOREZKO BIDEOAK, AUTOAK ETA KASUREN BATEAN MILIOI BAT BISTARATZETIK GORAKO BURUTAZIOAK. BESTETIK, ARGI ETA GARBI HITZ EGITEN DU BERE BIZITZA URTEETAN MARKATU ZUEN LUDOPATIAZ. GAUR, ERREHABILITAZIO-PROZESUA AMAITU ONDOREN, BOLUNTARIO GISA LAGUNTZEN DU, ANTZEKO EGOERAK BIZI DITUZTEN BESTE PERTSONA BATZUEI LAGUNDUZ.
Instagramen baduzu kanal bat non umorezko bideoak, autoak eta eduki askoz pertsonalagoak uztartzen dituzun. Nola hasi zen dena?
Uste dut nire lehen bideoa Athleticek Mallorcaren aurkako Kopa irabazi zuenean izan zela. Athleticekoa ere ez zela ospatzen ikusi nuen jendea, pixkat moskeatu ninduen eta bideo bat igo nuen. Hashtagak erabiltzeko esan zidaten jende gehiagorengana iristeko, eta hortik aurrera tontoa egiten hasi nintzen pixka bat.
Hasieran umore zentzugabeko bideoak egiten nituen, baina ez nuen tekla aurkitzen. Nire Mercedesekin bat egin nuen arte, saltzen saiatu nintzen, historiako komertzialik txarrena izan zitekeelakoan. Horrek ondo funtzionatu zuen, eta hortik jarraitzea erabaki nuen, autoekin. Orain 6.500 jarraitzaile inguru ditut eta bideoren batek milioi bat bistaratze gainditu ditu.
Baina bideo horien artean askoz ere argitalpen serioagoak ere agertzen dira, eta horietan argi eta garbi aipatzen duzu jokoarekin duzun arazoa. Zergatik erabaki zenuen jendaurrean kontatzea?
Ludopata errehabilitatua naiz betiko. Errehabilitazioa amaitu nuenean, erabaki genuen oztopoetako bat gertatu zitzaidana jendaurrean azaltzea izan zen. Ludopatia batetik pasatu naizela edonork jakitea neure burua babesteko modu bat ere bada.
Gainera, kontzientzia sortzeko sareak erabiltzen saiatu nintzen, jokalari sozial, problematiko edo patologiko baten eta jokoak izan ditzakeen ondorioen arteko aldea azalduz.
Gogoratzen duzu entretenimendu gisa hasitako hura noiz bihurtu zen arazo?
Zaila da, ez zarelako konturatzen. Lerroa oso fina da. Gero eta denbora eta diru gehiago eskaintzen diozu, lagunak alde batera uzten dituzu… Nik ez dakit zein unetan igaro nintzen fase batetik bestera.
Edonor has daitekeen moduan hasi nintzen, arraskaren batekin, loteria… Gogoan dut behin euro batekin hamar irabazi nituela eta pentsatzen duzula: «Batekin hamar irabazi baditut, zergatik hamarrekin ez ditut ehun irabaziko ?». Eta hura hazten joan zen, harik eta goizean jaikitzean nire helburu bakarra jolastera joatea zen arte.
Noraino iritsi zen jolasa zure bizitzan?
Oso urrun. 18 urterekin Malagara joan nintzen lanera, gidabaimena ateratzeko aurrezteko asmoz. Amorebietara itzuli nintzenean jokoan gastatu nuen lehen soldata. Eta gero bigarrena, hirugarrena…
Online jokoarekin soldata bat gastatu dezakezu hamar minututan. Momentu batean berdin zitzaidan irabaztea edo galtzea: jokatzen jarraitu nahi nuen. Diruak bere balio normala izateari utzi zion; niretzat jolasteko tresna bat besterik ez zen.
Zer gertatu zen azkenean laguntza eskatzea erabakitzeko?
Denbora luzez gezur asko esan nituen, baita nire familiari eta laguntzen saiatzen ziren profesionalei ere. Esan zezakeen ondo zegoela eta ez zela jokatzen ari, lehen baino okerrago zegoenean.
«Gezur asko esan nien, baita nire familiari eta
laguntzen saiatzen ziren profesionalei»
Nire unerik txarrenetako batean lagun batekin hitz egin nuen eta elkarte batera joatea gomendatu zidan. Han ludopatia bat izan zuen pertsona batek hartu ninduen eta bere esperientzia kontatu zidan. Erabat islatuta ikusi nuen neure burua: “hori ni naiz” pentsatu nuen. Etxera buelta asko emanez joan nintzen eta hurrengo astean terapia hasi nuen.
Zer aldatzen da errehabilitazioa hasten duzunean?
Gauza asko. Egiatik hasi behar duzu lanean, inguruan duzun jendearen konfiantza berreskuratu eta oztopo asko jarri. Batzuetan lagunak aldatzea esan nahi du, baita kale batetik pasatzeari uztea ere, han egoten baita jokatzen zenuen taberna.
«Egiatik hasi behar duzu lanean,
inguruan duzun jendearen konfiantza berreskuratzea
eta oztopo asko jarri»
Emozioak beste era batera kudeatzen ere ikasi behar duzu. Lehen berdin zitzaidan pozik edo triste egotea: nik jokatzen nuen. Ihes egiteko nire modua zen. Orain, gaizki nagoenean, gertukoekin hitz egiten saiatzen naiz. Zaila da, baina beharrezkoa.
Orain zuk laguntzen diezu beste pertsona batzuei.
Bai. Astero joaten naiz elkartera, baina ez paziente gisa, boluntario gisa baizik. Zuk pasatutako gauza bera gertatzen ari den bati laguntzea ere terapia egiteko modu bat da.
Gainera, tailerretan parte hartzen dut neska-mutilekin. Profesional batek ludopatia zer den eta adikzio batek nola funtzionatzen duen azaltzen du, eta gero nik nire esperientzia kontatzen dut. Arreta jartzen dutela ikusten duzu, batzuek beraiei edo lagunen bati gertatzen ari zaizkien egoerak identifikatzen dituztela. Oso lan pozgarria da.
«Tailerretan parte hartzen dut. Profesional batek azaltzen du zer den
ludopatia eta adikzioak nola funtzionatzen duen, eta gero nik
esperientzia»
Niri gustatuko litzaidake 13, 14 edo 15 urte nituenean norbait nire eskolara etortzea orain kontatzen diedana kontatzera.
15 urteko Aitzol harekin hitz egin ahal izango bazenu, zer esango zenioke?
Debekatu baino gehiago, hezten saiatuko nintzateke. Zer gerta daitekeen eta ondorioak zein izan daitezkeen azalduko nioke. Askoz gehiago sinesten dut hezten eta arriskuak ezagutzen.
Eta nolakoa da zure bizitza gaur?
Neure burua zaintzen saiatzen naiz. Lehen jokatzen nuen denbora betetzen ikasi behar izan dut. Nik «zuhurki aspertzea» deitzen diot: kirola egitea, irakurtzea, idaztea, film bat ikustea… bizitza bat ere estimulu gutxiagorekin onartzea.
Eta, amaitzeko, autoetara itzulita… lortu duzu zure bideoak dituen baten bat saltzea?
Bat ere ez. Burura bota dezakezun komertzialik txarrena naiz. Auto bat saldu nahi baduzu, benetan, ez kontratatu nire zerbitzuak.
